تاوان ایجاد تصور غلبه دشمن در جنگ اقتصادی برعهده کیست؟ * مجید رزازی

تاوان ایجاد تصور غلبه دشمن بر ایران اسلامی در جنگ اقتصادی برعهده چه کسانی است؟
* مجید رزازی
افزایش قیمتها به خودی خود یک فرآیند اقتصادی است؛ اما وقتی دشمن با صراحت اعلام کرده که از طریق ایجاد فشار اقتصادی از جمله افزایش قیمتها در صدد بزانو درآوردن ملت ایران است، قضیه فرق میکند. درچنین شرایطی هر اقدامی در جهت ایجاد فشار اقتصادی بر مردم و هر سهل‌انگاری عمدی و غیرعمدی در مهار رشد نرخها، اقدامی خلاف مصالح عمومی و امنیت ملی است.
برخی اقلام در اقتصاد ما “شاخص” هستند؛ یعنی افزایش یا کاهش قیمت آنها به سایر کالاها در مورد شرایط اقتصادی کشور علامت میدهد که نرخ سایر اقلام، سیر نزولی یا صعودی را طی کند. بنابراین در فرض مورد اشاره در صدرِ مطلب، افزایش معنی‌دار قیمت این اقلام دارای اولویت رسیدگی است.
“مسکن” یکی از کالاهای شاخصِ سرمایه‌ای در نظام اقتصادی ایران است. قیمت مسکن که از چندی پیش یک روند فزاینده آرام را آغاز کرده بود، بدنبال اعلام جنگ اقتصادی آمریکا علیه ایران و تحت تاثیر دو عامل، تنها ظرف چند روز به بیش از دوبرابر افزایش یافت:
اول: ایجاد هیاهوی تبلیغاتی بوسیله سوداگران و صاحبان سرمایه‌های سرگردان در مورد افزایش قیمت ارز و تاثیر آن بر بخش مسکن که بی‌ارتباط با خط ‌دهیِ اتاقهای فکر رسانه‌های معاند نبود.
دوم: بی‌عملی و سکوت قابل تاملِ مسئولانِ مستقیم، بویژه وزرای مربوطه.
تکلیف عامل اول روشن است؛ صاحبان سرمایه‌های سرگردان با استفاده از فقدان ساختارهای شفاف اقتصادی که امکان نظارت دقیق را فراهم میسازد، سالهای سال است که از خون دل مردمِ محروم برای خود فرصتهای اقتصادی ساخته‌اند و به درآمدهای آنچنانی رسیده‌اند. عمل اینان اگرچه در شرایط عادی هم گناه بزرگی محسوب میشود، اما در وضعیت فعلی، علاوه بر آن، مساعدت با دشمن علیه ملت هم بحساب می‌آید. ولی نکته این است که این سایه‌های پنهان در لابلای ساختار غیرشفاف اقتصادی، کمتر در دسترس قانون قرار میگیرند تا با محاکمه عادلانه و قاطعانه، به مجازاتی که حق آنهاست برسند.
اما گروه دوم، یعنی مسئولان مستقیم قیمتها در بخش مسکن، شرایط دیگری دارند. وزرای مرتبط و معاونین ایشان، از آغاز روند افزایش انفجاری قیمتها در بخش مسکن تا به امروز، نه تنها هیچ اقدام موثری برای مهار این بازار صورت نداده‌اند که هیچ، بلکه کلامی برای خالی نبودن عریضه، حتی بصورت شعاری هم علیه افزایش انفجاری قیمت مسکن بر زبان نرانده‌اند.
دلیل این بی‌عملی و سکوت چیست؟ چرا وزرای مرتبط و معاونان ایشان، دست روی دست گذاشتند تا افزایش انفجاری قیمت مسکن اتفاق بیفتد و همچنان به این بی‌عملی و سکوت ادامه دادند تا این افزایش قیمت تثبیت و نهادینه شود؟
اگر این شایعه درست باشد که برخی از آنها از افزایش انفجاری قیمتها سود برده‌اند، تکلیف کاملا روشن است. اما بدون اثبات این شایعه هم، باید بررسی کرد که دلیل بی‌عملی و سکوت آنها که عاملِ رسیدن دشمن به بخشی از اهداف اولیه خود شده، چه بوده است؟
چرا وقتی رسانه‌ها در پی افزایش تصنعی نرخ ارز هشدار دادند که با اعلام حمایت ارزی از تولید و واردات مصالح ساختمانی، اجازه افزایش نرخ مصالح و به تَبَعِ آن بالا رفتن قیمت مسکن را ندهید، به این هشدارها بی‌توجهی کردند و با بی‌عملیِ خود، بهانه را برای افزایش انفجاری قیمتها در بخش مسکن به سوداگران از خدابیخبر و صاحبان سرمایه‌های سرگردان دادند؟
چرا وقتی برخی دلسوزان، ملتمسانه از وزرای مربوطه و معاونین ایشان درخواست کردند که در حد انجام یک مصاحبه، اعلام کنند که نرخهای جدید مسکن را به رسمیت نمیشناسند تا روند رشد آن کمی از شتاب بیفتد، اعتنایی نکردند و کلامی بر زبان نیاوردند؟
چرا بازار مسکن را به جایی رساندند که این برداشت در اذهان شکل گیرد که دولت، بازار را به حال خود رها کرده است و همین برداشت در جایگاه خود به افزایش بیشتر نرخها دامن بزند؟
چرا وقتی دیدند شرایط به این ترتیب پیش میرود، حتی یک لایحه‌ی فوریتی به مجلس ندادند که معاملات مکرر روی یک پلاک ثبتی با مالیات مضاعف مواجه شود؟ آنها به این ترتیب میتوانستند بطور موقت سوداگری و دلال‌بازی را در بخش مسکن مهار کنند و اجازه ندهند که صاحبان سرمایه‌های سرگردان، نبض بازار در دست بگیرند.
آیا وزرای مربوطه و معاونین ایشان از گناه محرومیت و حرمان جوانانِ در سن ازدواج از فراهم کردن یک سرپناه کوچک و منصرف شدن از تشکیل خانواده و آسیبهای اجتماعی بعد از آن مبرا هستند؟

آیا وزرای مربوطه و معاونان ایشان از گناه تسلط یافتنِ دلالان بر بازار مسکن و خرید واحدهای ارزان‌تر و فروشِ بلافاصله‌ی همانها با نرخهای بالاتر و به جیب زدن سودهای هنگفت و در نتیجه، افزایش باز هم بیشتر قیمتها مبرا هستند؟
آیا وزرای مربوطه و معاونان ایشان از گناه ایجاد ذهنیتِ رهاشدگی امور اقتصادیِ کشور در مردم مبرا هستند؟
و سرانجام آیا وزرای مربوطه و معاونین ایشاناز گناه ایجاد تصور و توهّم غلبه دشمن در جنگ اقتصادی بر ایران اسلامی مبرا هستند؟
اینها پرسشهای مردم است که تا دیر نشده باید پاسخی درخور به آنها داد.

0

مطلب پیشنهادی

یازدهمین چراغ، روشن شد

یازدهمین چراغ، روشن شد آمدی و رودخانه های صداقت، از رد قدم هایت جاری شدند …