تک نوازی تاثیرگذار باب جانجلز برای پیروزی در مرحله اول آلپاین

روز قبل از دومین روز استراحت، اولین کول آلپاین به سوارکاران اهدا شد. هنوز کار بزرگی نیست، اما شروعی بیش از حد کامل. باب ژانجلز لوکزامبورگ با موفقیت یک انفرادی طولانی را به پایان رساند، افراد مورد علاقه یکدیگر را کنترل کردند. و Wout van Aert نیز نقش خود را دوباره ایفا کرد.

پیروزی چگونه به دست آمد؟

طبق معمول، قبل از رسیدن به پرواز اولیه، دوباره یک مبارزه طولانی بود. تنها پس از بیش از یک ساعت مسابقه، یک گروه پیشرو از شانزده نفر جدا شدند. دو هموطن: Kobe Goossens (Intermarché – Wanty Gobert) و Jasper Stuyven (Trek-Segafredo). به نظر می‌رسید که پلوتون خود را در برابر واقعیت‌ها تسلیم می‌کرد، اما این روی TotalEnergies حساب نمی‌شد. Boasson Hagen و Latour سعی کردند عبور کنند و شرکت معروفی به آنها داده شد: پیراهن سبز Wout van Aert. بواسون هاگن پنج نفر را به دنبال رهبران هدایت کرد، ون آئرت از مترهای آخر مراقبت کرد و درست به موقع در جلو به پایان رسید تا بیست امتیاز سرعت متوسط ​​را به دست آورد. در میان 21 رهبر، برخی از کوهنوردان ثبت اختراع نیز وجود دارند: تیبو پینو، ریگوبرتو اوران و وارن بارگویل، برنده سابق پیراهن خال خالی.

نبرد واقعی برای پیراهن خال خالی با دو لباس دسته اول شروع شد. سیمون گشکه آلمانی (کوفیدیس) اولین کسی بود که به کول دولا کروکس صعود کرد و به این ترتیب عملاً پیراهن خال خالی را از مگنوس کورت گرفت. حضور Wout van Aert هم باعث عصبی شدن گروه پیشرو شد. باب ژانجلز (AG2R – سیتروئن) تخم مرغ را برای پول خود انتخاب کرد و از گروه پیشرو در فرود Col de la Croix جدا شد.

ژانجلز به وضوح هدف خود را در این سواری قرار داده بود و تمام بادبان های دره را به سمت آخرین گذر روز یعنی پاس دز مورژین حرکت داده بود. لوکزامبورگ به وضوح روز خوبی را پشت سر گذاشت و پاس دو مورژین را با بیش از دو دقیقه برتری آغاز کرد، توپ نازک شده یک دقیقه جلوتر دنبال شد.

تیبو پینو نیز هدف خود را بر پیروزی صحنه گذاشته بود و در هنگام صعود به پاس دو مورژین از گروه تعقیب کنندگان دور شد. این مرد فرانسوی قبلاً سه بار برنده یک مرحله تور شده بود و از اضافه کردن مرحله چهارم بسیار خوشحال بود. اما ژانجلز نمی خواست تسلیم شود و با یک پیشروی کوچک در بالای پاس دو مورژنز آمد، اما این برای پیراهن خال خالی کافی نبود. Simon Geschke در رتبه پنجم قرار گرفت و به این ترتیب لامپ ها را درست در مقابل Jungels ربود.

اما جونگل همچنان به خاطر تلاشش پاداش گرفت. افزایش کیلومترهای پایانی به سمت Les Portes du Soleil واضح است که برای Letzeburger زیاد نبود. پینو با خودش برخورد کرد، ژانجلز به وضوح از قدرت خود بهتر استفاده کرده بود.

برگزیدگان چه کردند؟

همدیگه رو چک کردن با Castroviejo (Ineos Grenadiers)، McNulty (تیم امارات متحده عربی) و Van Aert (Jumbo-Visma)، سه بلوک بزرگ هر کدام یک پیاده را در اولین استراحت فرستادند. پرواز اولیه واقعاً فضای زیادی از تیم امارات نداشت. یک سکو سوار سابق با ریگوبرتو اوران در اوج مسابقه سوار شد و آنها نمی خواستند فضای زیادی به او بدهند. در گروه برگزیدگان، دنی مارتینز (اینئوس گرنادیرز) در هنگام صعود به پاس دز مورژین مجبور شد این نقش را رها کند. بن اوکانر، شماره چهار سال گذشته، مدتها بود که از آن زمان عقب مانده بود و به نظر می رسید که با این وظیفه معاشقه می کند.

بلژیکی ها چه کردند؟

بسیاری از هموطنان سعی کردند وارد پرواز اولیه شوند. کوبی گوسنز و جاسپر استیوون قرعه مناسبی را انجام دادند و زمانی که پنج نفر دیگر کمی بعد به آن پیوستند، ووت ون آئرت اجتناب ناپذیر بود. برای جاسپر استیوون در طول صعود از کول دو لا کروکس خیلی سریع پیش رفت، در پاس د مورگینز ووت ون آئرت نیز آن را رها کرد و خود را به سمت پلوتون رها کرد. همچنین برای کوبی گوسنز در جلو خیلی سریع پیش رفت. بازی کرد اما متاسفانه برنده نشد. در ادامه ماجرای مسابقه، هموطنان نقش مهمی نداشتند.

چیز دیگری که باید بدانید؟

با گیوم مارتین یک “قربانی کرونا” دیگر قابل تاسف بود. روبن گوئریرو پرتغالی نیز دیگر در شروع در ایگل نبود، اما به گفته مدیران تیم، این ربطی به کرونا نداشت. نه حتی در شروع: اتوبوس تیم Intermarché – Wanty Gobert. یک گیربکس مشکل دار باعث DNS شد. موتورخانه ای که معمولاً برای افراد VIP استفاده می شد اکنون برای یک روز به قلمرو سواران تبدیل شده است.

به هر حال، شروع مرحله در مقر اتحادیه بین المللی دوچرخه سواری UCI بود. زمانی، رابطه بین UCI و برگزارکننده تور ASO کاملاً سرد نشده بود، اما از آنجایی که یک فرانسوی با دیوید لاپارتینت UCI را رهبری می‌کرد، کارهای زیادی روی آن انجام شد.