جشنواره کاکتوس | نصف مهمانی بدون زیبایی و هیولا

بیست دقیقه قبل از کنسرت رابرت پلانت و آلیسون کراوس، چهره استوبرو، کرستن لمر، پیام دردناکی را به همراه داشت: کراوس به آنفولانزا مبتلا شده بود، نمایش خواننده سابق گروه لد زپلین و خواننده بلوگراس آمریکایی لغو شد. شکست بزرگی برای جشنواره کاکتوس بروژ، زیرا اتحاد بین زیبا و جانور، کنسرت شب افتتاحیه در پارک مینی واتر بود.

خیلی دیر بود که به دنبال جایگزینی بگردیم، زیرا بل و سباستین، سرگروه جبران، پانزده دقیقه زودتر ست خود را شروع می کردند. این فاصله دو ساعتی را برجای گذاشت که شرکت کنندگان در جشنواره باید آن را پر می کردند. جمعیت کاکتوس بسیار مودب بودند. خبری از پرتاب آبجو و یا هو کردن نبود، فقط کمی بیشتر در حال چرخیدن، پالاور کردن، خوردن و نوشیدن بود.

ناامیدی را بشویید

“آیا به اندازه کافی آبجو خوردی؟” استوارت مرداک در حالی که با همراهانش روی صحنه می رفت پرسید. آیا پیشکسوت بل و سباستین کاملا راحت نبود؟ پس از کنسرت پلانت و کراوس، او احتمالاً باید توپ را با سر وارد می کرد، حالا ابتدا باید این ناامیدی را از بینندگان دور می کرد.

این حزب هشت نفره اجازه نداد خود را از تعادل خارج کنند. پسر با بند عربی به پاهایش پرتاب شد و با ارگ خنک، دست زدن و صدای جینگ گیتار خود بلافاصله حضار را گرم کرد. تک‌نوازی فلوت آنقدر شادی را به صدا درآورد که شلوار گشاد مرداک خود به خود شروع به بال زدن کرد.

آن آهنگ فوراً به یک کالت خوب تبدیل شد که گروه اسکاتلندی به آن پرداخته است. بل و سباستین هرگز در خط مقدم بریت-پاپ یا ایندی راک نبودند، این گروه برای دوستداران ایندی پاپ تلخ و شیرین باقی ماند. اولین آلبوم های او از اواسط دهه نود از آن زمان تبدیل به اشیاء بسیار مورد علاقه او شدند، اما گروه هرگز نتوانست مخاطبان زیادی را با آنها جلب کند.

چند جمله در هلندی

داره از دستش میده یکی دیگر از جواهرات کلاسیک اولین شیر ببر او بود که بار دیگر توسط یک گیتار آکوستیک خوب تغذیه می شد. مرداک صدای نازکی دارد و گاهی مجبور می‌شد برای نت‌های بلند بجنگد، اما او آن را با دوز اضافی همدلی جبران کرد.

این خواننده به طور کامل به دنبال ارتباط با مخاطبان بود. او با چند جمله هلندی به همه احوالپرسی کرد و گفت که “پیاتزا، شکارچی نیویورک” در مورد عشق نوپا بین او و همسر آمریکایی اش چگونه است. لطافت بیشتری در صدایش گذاشت و به طرز چشمگیری به زانو افتاد. در «سوکی در قبرستان» که سارا مارتین نوازنده چند ساز با ملودیکا خلق کرد، او همه را متقاعد کرد که برقصند.

در رکورد قبلی خود، بل و سباستین روش متفاوتی را در پیش گرفته بودند، با سینت ها و ضربات دیسکو بیشتر. برای جدید کمی یا قبلی گروه قرار بود به لس آنجلس نقل مکان کند تا با تهیه کننده موفق شاون اورت کار کند، اما کرونا این برنامه ها را خنثی کرد. و بنابراین گروه به ترکیب قدیمی و آشنای خود بین روح شمالی و گیتارهای ریتم بالا گروه اسمیتز بازگشت.

اوه با فلوت لیس

چیزهای جدید مانند با من حرف بزن با من حرف بزن به آرامی وارد شد، اما همچنان صدای ترومپت گرم و ویولن سل غمگین هیتجه بود قورباغه کوچک خنده دار که قلب ها را تسخیر کرد یا تند مثل دیلن در فیلم ها، ترانه ای در مورد گلاسکو خشن سال گذشته که مرداک آندروژن به دلیل “مرد نبودن کافی” مورد ضرب و شتم قرار گرفت.

به همان اندازه که روح انگیز به نظر می رسید اگر به شما شلیک می کنند، آهنگ جدیدی در مورد گم شدن و زمین خوردن که به دلیل جنگ در اوکراین معنای جدیدی پیدا کرده بود. مرداک می‌خواند: «اگر به تو شلیک می‌کنند، حتماً کاری را درست انجام می‌دهی». مارتین “اوه اوه” درخشان و یک فلوت روی آن پوشانده بود.

این پیش درآمد فینال بود که در آن درام ها ضخیم تر روشن می شدند و سینت ها گیتارها را دورتر می راندند. جودی و رویای اسب بهره مند از یک ضبط دوگانه سولو، ندیدم بیاد و خواب ساعت دور و بر یک بار دیگر سرعت را افزایش داد. مرداک اکنون بسیار تندتر آواز می‌خواند: «مرا وادار کن برقصم، می‌خواهم تسلیم شوم».

تماشاگران آماده اطاعت از این درخواست بودند، اما زمان به پایان رسید، حتی یک نوازنده هم نمی توانست از شر آن خلاص شود. در مجموع، این یک شب بی سر نبود، بلکه شبی بود که در آن دیافراگم بیرون زده بود. و این هم خوب نبود. بدون Beauty and the Beast فقط نیمی از مهمانی بود.

خوشگل و سباستین، در 8 ژوئیه در جشنواره کاکتوس (***)