لوته کوپکی: احساس می کنم طلا را از دست داده ام

کوپکی که به وضوح ناراحت بود به اسپورزا گفت: “آره، احساس می کنم که طلا را از دست داده ام.” «فکر می‌کنم می‌خواهم همه چیز را در کیلومتر آخر دوباره تماشا کنم و امشب چند بار دیگر آن را دوباره زنده خواهم کرد. اما حیف است. فکر کردم: “روباه رفته است، این شانس یک عمر است”. در گروه تعقیب، همه آنها به من نگاه کردند تا فاصله را با پنج رهبر کم کنم. پرسیکو هم که کند نیست اونجا بود و وقتی ون ولوتن بازی کرد از قبل میدونستم اگه الان دنبال کنم یا فاصله رو کم کنم پرسیکو برنده میشه.

لودویگ ویلمز: این مایه تاسف است

ناامیدی در مربی ملی لودویگ ویلمز نیز حاکم شد. “در واقع باید از یک سکو راضی بود، اما وقتی خیلی به آن نزدیک هستید، ناامیدی غالب می شود.” ویلمز آخرین کیلومتر را از طریق رادیو مسابقه تجربه کرد. ظاهراً لوته تردیدهایی داشت. این فقط فوق العاده غم انگیز است. لوته چنین فرصتی نخواهد داشت. او ظاهراً با اختلاف زیادی در دوی سرعت برنده می شود. آیا باید فوراً روی چرخ ون ولوتن بپرید؟ اینها تصمیماتی هستند که شما در یک ثانیه می گیرید.

ویلمز ادامه می دهد: «من عمدتاً به یک جام جهانی موفق نگاه می کنم. اگر می بینید که چگونه با جوانان سوار می شویم، اگر می بینید که چگونه لوته تاج را بر سر نخبگان می گذارد. واضح است که کم کم داریم به یک سطح می رسیم. نه با یک سوار بلکه با تعدادی دختر که در حال تشکیل یک دسته قوی هستند. وقتی می بینم جاستین گسکیره چقدر دوام خواهد آورد. سورپرایز؟ شاید برای تو نه برای من او هنوز کمی تجربه ندارد و فقط اکنون کشف می کند که چه کاری می تواند انجام دهد. این باعث خوشحالی و رضایت من می شود.

آیا خود لوته کوپکی خوشحال خواهد شد؟ ویلیامز: من اینطور فکر نمی کنم. سال گذشته او در بازی ها چهارم شد و مدال را از دست داد. حالا او در جام جهانی دوم است و قهرمانی جهان را از دست داده است. این دو بار برای او بسیار تلخ بود. و من هم با آن مشکل دارم. او ممکن است اعتراف نکند اما لوته نمی تواند این مقام دوم را کسب کند. لوته برتر است و آنها فقط از برد خوشحال هستند.

جاستین گکیره: احساس گناه کنید

جاستین گییر پس از آن گفت: “من قوی بودم، اما آنقدر خوب نبودم که بتوانم به لوته کمک کنم.” از یک طرف شما می توانید با سکو راضی باشید، اما از طرف دیگر نه آن عنوان جهانی. این حیف بزرگ است. من امیدوار بودم که لوته بتواند برای دوی سرعت برود، اما بعد شنیدم که ون ولوتن است. من هم نمی‌دانم در مقابل او چه کاری می‌توان انجام داد.» فکر می کنم خودم یکی از قوی ترین مسابقات را سوار کردم. من فقط احساس گناه می کنم زیرا نمی توانستم کاری بیشتر برای لوته انجام دهم. در آخرین صعود مجبور شدم خودم را رها کنم، اما همچنان سعی کردم تا حد نهایی بروم.’

من از خودم کاملا راضی هستم. فکر می کنم امسال یک گام بسیار خوب دیگر به جلو برداشتم. امیدوارم بتوانم در آینده برای قهرمانی لوته در جهان نقشی ایفا کنم. من واقعاً می خواهم همه چیز را بدهم و تمام تلاشم را انجام دهم. فکر می کنم امروز نشان دادم که شایسته انتخاب هستم.’