متجاوز محاکمه سامبر: “من غریزه شکارچی را دارم”

دینو اسکالا، که در سال 2018 دستگیر شد، به اتهام 17 تجاوز، 12 اقدام به تجاوز جنسی و 27 اتهام سوء استفاده جنسی محاکمه می شود. بین سال‌های 1988 و 2018، اسکالا، که بیشتر با نام مستعار خود “متجاوز به سامبر” شناخته می‌شود، دست کم 56 قربانی را مرتکب خشونت جنسی شده است. این سرایدار 61 ساله سال ها در فرانسه و بلژیک در اطراف رودخانه سامبر فعالیت می کرد. کوچکترین قربانی او یک دختر 13 ساله بود.

“احساس قوی داشتم”

روز اول به ارائه حقایق و شخصیت مرد اختصاص داشت. در محاکمه، اسکالا ادعا کرد که هنوز بیشتر حوادث را به یاد دارد. به گفته وکیل وی، او قبلاً در ابتدای بازداشتش در سال 2018 این اعتراف را انجام داده بود و اکنون آماده ارائه توضیحات بیشتر است. امروز او مانند اعضای خانواده اش دوباره صحبت می کند.

اسکالا به “غریزه شکار” خود به عنوان توضیحی برای تجاوزها اشاره کرد. او در دادگاه گفت: «من احساس قدرت می‌کردم زیرا دست بالا را داشتم. زمانی که او در بازداشت به سر می برد، او همچنین به “اصرارهای غیرقابل کنترل” استناد می کرد.

قربانیان اسکالا، از جمله هشت زن بلژیکی، بعداً در دادگاه مورد بحث قرار خواهند گرفت. حدود سی قربانی در روز اول حضور داشتند. آنها امیدوارند در نهایت در طول دادگاه بیانیه ای را آغاز کنند تا بتوانند به وقایع پایان دهند. که توسط وکلای سه نفر از آنها گزارش شده است. ملانی که در سال 1997 در سن 14 سالگی مورد تعرض قرار گرفت و دقایقی قبل از جلسه دادگاه صحبت کرد، امیدوار است پس از محاکمه “خود را بازسازی کند”.

کارتریج

سی سال طول کشید تا «متجاوز سامبر» در 26 فوریه 2018 دستگیر شود. یک دوربین امنیتی در روز آخرین تلاش نافرجامش برای تجاوز به یک دختر بلژیکی در ارکولین از خودروی او فیلمبرداری کرده بود. پلیس با استفاده از شماره پلاک او موفق شد او را در Pont-sur-Sambre، روستایی در شمال فرانسه پیدا کند. آزمایش DNA نشان داد که او با بیش از 40 مورد دیگر ارتباط دارد.

“متجاوز سامبر” همیشه به همین ترتیب پیش می رفت. او از پشت به قربانیان خود حمله کرد و سپس آنها را با چشم بند و خفه کرد. همیشه دستکش می پوشید و صورتش را مثلا با کلاه می پوشاند. اسکالا در یک منطقه 30 کیلومتری در امتداد سامبره ماندگار شد و بیشتر صبح ها قبل از رفتن به محل کار، ضربه می زد.

سرایدار سابق در بین هموطنان به عنوان یک مرد خانواده نمونه، همکار صمیمی و یک مربی خوب فوتبال در باشگاهی که در آن کودکان خردسال را تربیت می کرد، شناخته می شد. همچنین به گفته شهردار میشل دیتریت، اقدامات او با شخصیت او مطابقت نداشت: “او دوست داشتند و همیشه آماده کمک بود.”