چگونه فلاندرز مشکل کود خود را پیدا کرد

2. و در جاهای دیگر فلاندر؟

در سال 2021 (یا بهتر است بگوییم بین ژوئیه 2021 و ژوئن 2022، “سال زمستان”)، آژانس محیط زیست فلاندری حداقل یک نیترات بیش از حد را در 22 درصد از جریان های آب و در آب های زیرزمینی در مناطق کشاورزی که در سرتاسر فلاندر پخش شده است، شناسایی کرد. این کمی بهتر از سال های گذشته است، زمانی که خشکسالی وضعیت را بدتر کرد، اما نه آن بازگشت مورد انتظار. ششمین برنامه اقدام کود دامی (MAP) کاهش 4 میلی گرم نیترات در لیتر در مناطق با کیفیت آب ضعیف را هدف قرار داده است. تنها کاهش 0.9 میلی گرم به دست آمد.

میانگین غلظت نیترات در مناطق حساس 27.3 میلی گرم نیترات در لیتر بود که بسیار بالاتر از مقدار هدف 18 میلی گرم بود.

در سال 2021 میانگین 36.2 میلی گرم نیترات در لیتر در آب های زیرزمینی تعیین شد که بسیار بالاتر از هدف 32 میلی گرم بود.

در نقشه فلاندر می بینید که وضعیت از نظر نیترات در حوضه لی، نوردرکمپن و شمال لیمبورگ علاوه بر حوضه یسر نیز نگران کننده است.

3. وضعیت ما در مقایسه با بقیه اروپا چگونه است؟

اروپا دستورالعمل هایی را برای بهبود کیفیت آب (در سال 2000) و جلوگیری از آلودگی نیترات (در سال 1991) صادر کرده است. بر اساس دستورالعمل نیترات، در هر لیتر آب نباید بیش از 50 میلی لیتر نیترات وجود داشته باشد.

فلاندر برای هر دو دستورالعمل امتیاز خوبی کسب نمی کند. علاوه بر این، فلاندر یکی از نقاط داغ در مورد جریان‌های آبی آلوده به نیترات است. بر اساس گزارش کود 2021، منطقه ما، همراه با آلمان، لوکزامبورگ، هلند، اسپانیا و جمهوری چک، “بیشترین فاصله را از اهداف دستورالعمل نیترات” دارد.

کشورهای دیگر نیز با این مشکل دست و پنجه نرم می کنند. زمانی که مشخص شد آلمان به اهداف این دستورالعمل دست نیافته است، این کشور با جریمه 850000 یورویی در روز روبرو شد. آلمان برای جلوگیری از این امر، فرمان کودهای شیمیایی خود را تشدید کرد.

تمام آب های سطحی اروپا، از جمله آب های فلاندری، باید حداکثر تا سال 2027 توسط اتحادیه اروپا به وضعیت اکولوژیکی خوبی دست یابند. یک چالش سخت: در فلاندر به ندرت چنین چیزی وجود دارد.

4. آن آلودگی از کجا می آید؟

بیش از حد نیترات و فسفات در آب عمدتا به کوددهی (بیش از حد) در کشاورزی نسبت داده می شود. به طور خلاصه، کود دامی بیش از آنچه که برای محیط زیست مفید است استفاده می شود. اگر کود، یا بهتر است بگوییم نیتروژن موجود در آن، جذب محصولات کشاورزی نشود، در پاییز به شکل نیترات به سطح زمین و آب های سطحی نفوذ می کند. در طول بازرسی ها، بانک VLM/Manure خاطرنشان می کند که شیوه های لقاح هنوز آن چیزی نیست که باید در همه جا باشد.

همانطور که نقشه فلاندر نشان داد، تفاوت های منطقه ای عمده ای وجود دارد. در مناطقی که سبزیجات و سیب زمینی کشت می شود، کیفیت آب پایین تر است. در مورد محصولات دیررس، خطر از دست دادن نیترات برای آب بیشتر است، زیرا کوددهی نیز دیر انجام می شود.

از دیگر منابع این آلودگی نیتروژنی می توان به خانوارهایی اشاره کرد که فاضلاب خام را به نهرها تخلیه می کنند. مقابله با این مشکل بخشی از سیاست کود دامی نیست که بر کشاورزی متمرکز است. اندازه‌گیری‌های MAP در آب‌های سطحی و زیرزمینی به‌طور خاص بر تأثیر کشاورزی نظارت می‌کند، نه سایر منابع آلودگی.

5. آن کود از کجا می آید؟

فلاندر جمعیت دام زیادی دارد. تعداد گاوها در سال های اخیر اندکی کاهش یافته و به 1.27 میلیون راس رسیده است. به نظر می رسد گله خوک در 5.86 میلیون حیوان تثبیت شده است. طیور در حال افزایش به 40 میلیون حیوان است.

همه این حیوانات مقدار زیادی کود دامی تولید می کنند که برای 129 میلیون کیلوگرم نیتروژن و 60 میلیون کیلوگرم فسفات در سال 2021 مفید است.

کود دامی بیشتر از آن چیزی است که می توان در زمین های کشاورزی ته نشین کرد. حدود دو سوم تولید کود حیوانی طبق مقررات قانونی در زمین های کشاورزی ته نشین می شود. مازاد کود به فرآوری کود می رود.

استفاده از کود حیوانی از سال 2007 به شدت کاهش یافته است که عمدتاً به دلیل استانداردهای سخت گیرانه کوددهی بوده و در سال های اخیر به حدود 92 میلیون کیلوگرم نیتروژن و 40 میلیون کیلوگرم فسفات رسیده است. از سوی دیگر مصرف کود مصنوعی طبق اعلام بانک کود به 52 میلیون کیلوگرم نیتروژن افزایش یافته است. اولین ارزیابی از ثبت دیجیتال کود کشاورزان نشان می دهد که میزان کود دریافتی و مصرف شده همیشه به درستی ثبت نمی شود. هنوز 17.4 میلیون کیلوگرم نیتروژن اختلاف وجود دارد.

در سال 2020 کود دامی در 667800 هکتار از اراضی کشاورزی ته نشین شد. منطقه کشاورزی پایدار است، اما سهم محصولات فشرده تر که به کودهای بیشتر نیاز دارند، مانند سیب زمینی، ذرت و سبزیجات، از سال 2016 تا کنون 6800 هکتار افزایش یافته است. در مناطق با کیفیت آب ضعیف، سهم سیب زمینی و سبزیجات در کشاورزی به نظر می رسد منطقه بالاتر است.

دولت می خواست با معرفی به اصطلاح حقوق انتشار مواد مغذی (NER) تولید کود را محدود کند که تا حدودی با حقوق انتشار گازهای گلخانه ای قابل مقایسه است. اما به نظر می رسد که یک پنجم این کمک هزینه ها تمام نشده است و حجم کود همچنان در حال افزایش است. بنابراین به نظر می رسد که ابزار کاری را که قرار است انجام دهد انجام نمی دهد.

6. آلودگی نیترات چقدر مضر است؟

نیترات و فسفات بیش از حد در آب، زندگی در نهرها و رودخانه های ما را تهدید می کند. اوتروفیکاسیون رخ می دهد، آب، همانطور که بود، با مواد مغذی فوق اشباع می شود. این باعث می شود جلبک ها بیش از حد رشد کنند و نور خورشید را از بین ببرند و وقتی می میرند، اکسیژن موجود را به قیمت جانداران دیگر مصرف می کنند. تکثیر مضر جلبک سبز آبی (با وجود نام باکتری) می تواند در آب های داخلی نیز رخ دهد.

اگر آب رودخانه آلوده به دریا سرازیر شود، مناطق اشباع شده (“مناطق مرده”) نیز می توانند در آنجا ایجاد شوند.نمونه معروف و عمده آن خلیج مکزیک است که می سی سی پی به آن می ریزد. این تنها تنوع زیستی نیست که از این موضوع رنج می برد، بلکه گردشگری و تفریح ​​نیز از این موضوع رنج می برد.

نیترات بیش از حد نیز می تواند مشکلاتی را برای استخراج آب آشامیدنی ایجاد کند. هزینه های تصفیه آب (هم آب های زیرزمینی و هم آب های سطحی) بالا می رود.

7. آیا ارتباطی با مشکل نیتروژن دیگر وجود دارد؟

در مورد کود دامی، (علاوه بر فسفات) نیترات (NO3-)، یک ترکیب نیتروژن است.

تا آنجا که به کشاورزی مربوط می شود، مشکل اصلی نیتروژن بیشتر حول یک ترکیب نیتروژن دیگر، آمونیاک (NH3) می چرخد. مورد دوم مربوط به شسته شدن آب از مزارع و مراتع نیست، بلکه انتشار گازهای گلخانه ای از طریق هوا است که به عنوان مثال به ذخایر طبیعی ختم می شود. آمونیاک عمدتاً از خانه های دام می آید، بنابراین دامداری عامل مشترکی در هر دو موضوع است.

8. چرا شش برنامه قبلی کود دام شکست خورده است؟

برنامه‌های اقدام کود، که معمولاً به عنوان برنامه‌های اقدام کود (MAP) شناخته می‌شوند، برای ارائه پاسخ به دستورالعمل نیترات اروپا ایجاد شده‌اند. طرح ها مشخص می کنند که کجا و چه مقدار کود ممکن است استفاده شود. این استانداردها در مناطقی با کیفیت آب ضعیف پایین تر است.

نقشه های قبلی واقعاً تأثیر داشته است. پس از سال 2002 بهبود قابل توجهی مشاهده شد که منجر به ثبات بین سال‌های 2013 و 2017 شد. بعد دوباره راه را اشتباه رفت. این تا حدودی به دلیل شرایط آب و هوایی بود. تابستان‌ها خشک بود و خشکسالی مانع جذب کود توسط گیاهان می‌شد و باعث می‌شد کود بیشتری در پاییز بیرون بیاید.

در سال 2021 مرطوب، شرایط رشد بهینه بود. اما بانک VLM/Manure نشان داد که نتایج اندازه‌گیری بهتر از نتایج 2014-2017 نبود. به گفته این سازمان، این نشان می دهد که “سیاست کود دامی هنوز از نظر آب و هوا مقاوم نیست”

در نامه سپتامبر کمیسیون اروپا به فلاندر، اشاره شده است که کیفیت آب در فلاندر نگران کننده است. اهداف تعیین شده در برنامه اقدام کود ششم محقق نخواهد شد. اقدامات تکمیلی لازم بود. هفتمین برنامه اقدام کود دامی

9. آیا طرح جدید شانس موفقیت بیشتری دارد؟

پیشنهاد برای نقشه هفتم بر اساس کیفیت محیطی و خاک مورد نظر و استانداردهای مرتبط است، نه بر اساس حداکثر بازده. شاید عجیب به نظر برسد، اما اولین بار بود. VLM قضاوت کرد که اقدامات قبلی “به اندازه کافی جسورانه نبوده و با ظرفیت تحمل محیط سازگار نبوده است.” برای مقام، پیشنهاد جدید با گذار به کشاورزی پایدار مطابقت دارد.

از شورای محیط زیست و طبیعت و شورای مشورتی راهبردی کشاورزی و شیلات و همچنین از هشت کارشناس علمی مشاوره خواسته شد. 75 کشاورز الهام بخش شدند.

عناصر قابل توجه و بلافاصله بحث برانگیز در این پیشنهاد وجود داشت. به عنوان مثال، هیچ کشاورز مجاز به کاشت محصولات کمتر از شش متر از مسیر آب یا کانال نیست. در مناطقی که کیفیت آب پایینی دارند، کشت سیب زمینی یا سبزیجاتی که پس از اول سپتامبر برداشت می شوند ممنوع خواهد بود.

سازمان‌های کشاورزی بلافاصله این پیشنهاد را رد کردند و انتقادها در سیاست نیز بلند بود، به ویژه در میان احزاب اکثریت CD&V و Open VLD. پیشنهاد حاضر “نقطه شروع خوبی نیست” نام داشت.

وزیر محیط زیست Zuhal Demir (N-VA) و VLM با گفتن اینکه این یک سند کاری است که هنوز باید مورد بحث قرار گیرد، سعی کردند اوضاع را آرام کنند. در همین حال، مذاکرات آغاز شده است. این امر علاوه بر سازمان های کشاورزی، شامل گروه های محیط زیست و طبیعت نیز می شود. هیچ ضرب الاجل دقیقی وجود ندارد. در ابتدا صحبت از “تمام شدن قبل از کریسمس” وجود داشت، اما به تدریج تبدیل به “گاهی در پایان ژانویه” شد.

نکته دردناک دیگری هم وجود داشت. دولت فلاندرز از اروپا خواسته بود در سال 2023 از کود حیوانی بیشتری استفاده کند («تحریف»). اما کمیسیون اروپا حکم داد که به دلیل کیفیت پایین آب نمی تواند چنین استثنایی را اعطا کند.