آلمیدا از شکست جلوگیری می کند و در پایان مقابل باساکشهیر با سر آنتورپ به تساوی می رسد

ممکن است یک مسابقه بوکس سنگین وزن نیز باشد. با مایکل فری در یک گوشه، استفانو اوکاکا در گوشه دیگر. بچه‌هایی که ترجیح می‌دهیم از آنها ضربه نزنیم، یا ممکن است نتوانیم دوباره آن را بگوییم – با سینه‌هایمان به اندازه یک استایلو. اما خوب، در فوتبال به تعداد کیلوهایی که در تمرینات بدنسازی برداشته می شود نیست، بلکه به گل ها مربوط می شود. و در آن منطقه به تنهایی، نیمه اول یک نقطه نرم بود: صفر گل.

چند موقعیت وجود داشت، بدون اینکه بگوییم قبل از تعطیلات یک مسابقه تماشایی بود. اککلنکمپ از فاصله نزدیک از کنار زمین گذشت و یک رگبار امیدوارکننده را دید که روی یک پشت ترکی فرود آمد. یک سنجاق از فری که با پوشش مرد کوتاه قد هم مشکل داشت، سپس روی مشت های بابکان گیر کرد. در طرف دیگر، اوکاکا – که همچنان به سختی دوران حضورش در اندرلخت اشاره می‌کرد – روی تور کناری تصمیم گرفت و یک انحراف خوب با اختلاف کمی به بیرون رفت.

صفر صفر، آنتورپ به نظر نمی رسید برای آن مهم باشد – سپس Great Old می تواند آن را هفته آینده در مقابل یک جغد قهوه ای رنگ در حال چرخش به پایان برساند. خود بازدیدکنندگان هم کنترل داشتند. تنها زمانی که منیر چویار توپ را لمس کرد، همه دست روی عرشه بود، اگرچه این فقط به دریبل تند او مربوط نمی شد، بلکه (و شاید به خصوص) به کیفیت حریف مستقیم او نیز مربوط می شد. دینیس آلمیدا هرگز توبی آلدرویرلد نخواهد بود.

ما فقط جمله بالا را تایپ کرده بودیم، یا قبلاً اینطور بود: چویار به سادگی آلمیدا را برید و سپس به گوشه ای دور پیچید: 1-0. و بگوییم که الهام‌بخش راجا – شات زیبا – درست قبل از این سزاوار بهتر بود.

آنتورپ اکنون ناگهان مجبور شد تعقیب را آغاز کند تا مسیر برگشت را از پشت شروع نکند. این کمکی نکرد که او یک مهاجم روی نیمکت نداشت – وینسنت یانسن پس از یک کارت زرد احمقانه مقابل لیستروم محروم شد. با این حال، فری می توانست به کناری برود: او کار می کرد، اما نامرئی بود و از توپ ناراضی بود. فقط 19 آگوست است، اما اگر مارک اورمارس هنوز هم موفق شود یک 9 در جایی به دست آورد، به نظر ما تجملات اضافی نیست. شستشو در قسمت جلو نازک است.

در ترکیه این در واقع یک دادگاه عمومی بود: بدون فیشر، والنسیا و بالیکویشا، گزینه های مبادله محدود بود. جالب بود که میوشی فقط چند دقیقه تاخیر داشت: ژاپنی ها همیشه می توانند چیزی را مجبور کنند. در عوض، مارک ون بومل باتای، ورستراته و اسکات را به عنوان اولین تعویض انتخاب کرد. فلاندرزهای غربی به ویژه فوتبال بدون عقده (و ریتم، با توجه به زمان بازی محدود آنها در این فصل) بازی کردند، اما این سه نفر تصویر متفاوتی از بازی ایجاد نکردند.

خوب، شما نمی توانید آنتورپ را سرزنش کنید که کورکورانه به دنبال تساوی نیست. فاصله یک گل هنوز قابل جبران است، نباید دو گل باشد. بلافاصله پس از آن اتفاق افتاد: بوتز مجبور شد با یک رژه بزرگ چمدانش را باز کند که اوکاکا قوچ کتک خورده در مقابل او ظاهر شد. شما به تدریج دیگر انگشتان کافی در دو دست خود ندارید تا با سیوهای چشمگیر فرانسوی همگام شوید.

درست زمانی که هیچ کس انتظارش را نداشت، آنتورپ همچنان توانست بازی را 1-1 کند، پس از آن ناگهان در ورزشگاه سرد فاتح تریم صدای بلندتر شد – بلژیکی‌هایی که سفر کرده بودند در حال جشن گرفتن بودند. وین توپ را به سمت منطقه دوم رها کرد، جایی که آلمیدا همه جا با مشت بوفالو به باباکان فرصتی نداد. در جایگاه، پل گیسنس، در کنار همسرش ریا، نفس راحتی کشید: اولین باختی نداشت، اما موقعیت شروع خوبی برای صعود به گروه ها بود. این بساکشهیر، گاوآهن حیله گر، می توان گرفت.

صعود به آنتورپ برای فوتبال نیز یک موهبت خواهد بود – و ما این را بدون اشاره ای به میهن پرستی می گوییم. در استانبول توانستیم خودمان تشخیص دهیم که باشاکشهیر یک تیم ارواح است: بدون تماشاگر و جو. به جای یک دورن-نورث در حال چرخش.