“بی” دیجی بازی می کند | استاندارد

برای کسانی که هنوز در تعجب بودند: بیانسه نیز در طول همه گیری کرونا رنج برد. او هنگام معرفی هفتمین آلبوم خود در وب سایت خود نوشت: “بعد از همه انزوا و بی عدالتی چند سال گذشته، فکر می کنم همه ما آماده فرار، عشق و خندیدن هستیم.” رنسانس به گفته ملکه بی، باید یکی از موسیقی متن های آن رستاخیز باشد.

این آمریکایی 40 ساله اولین کسی نیست که چنین زاویه ای را اتخاذ می کند. بیش از دو سال پیش، دوآ لیپا، ستاره پاپ بریتانیایی آلبوم خود را معرفی کرد نوستالژی آینده تقریباً با همان کلمات – فقط او رکورد خود را به عنوان چیزی برای عبور از همه گیری توصیف کرد، نه چیزی که باید منتظر ماند تا پس از آن. از نظر موسیقی، بیانسه و لیپا نیز در یک حوض ماهیگیری می‌کنند: هر دو مشتاقانه از صدای دیسکوی استودیو 54 استفاده می‌کنند تا شادی دو زندگی را در پیست رقص پخش کنند و خانه‌های زیادی را در خود جای دهند.

این زمانی آشکار شد که بیانسه اولین تک آهنگ این آلبوم را منتشر کرد. «روح من را بشکن» یک آهنگ قدرتمند در مورد عزت نفس و انعطاف پذیری بود، اما در متن ترانه های بی ادبی (کوئین بی قافیه)انگیزه‘ بر ‘پایه“و”ارتعاش‘) عمدتاً با خط بیس جذاب آهنگ رابین اس ‘show me love’ دهه نود جبران شد. خود رابین اس فشار داد بی ادبی چقدر او با این افتخار شد وقتی آهنگ منتشر شد، زنان سیاه پوستی مثل من هنوز برای جایگاه ما در صحنه خانه می جنگیدند. خوب است که اکنون دوباره مورد توجه قرار گرفته ایم. نه اینکه ما هرگز ترک کردیم – فقط برای کاری که انجام دادیم اعتباری دریافت نکردیم.

درگ کوینز

به نظر می رسد که این یک هدف مهم است رنسانس – این رکورد قسمت اول یک سه گانه خواهد بود که باید قصیده ای برای موسیقی و فرهنگ سیاه پوستان باشد. آهنگ‌هایی مانند «Cosy»، «Alien Superstar» و «Pure/Honey» آزادانه با سر تکان می‌دهند تا موسیقی زندگی شبانه شیکاگو در اواخر دهه 1970 را در خود جای دهند، قبل از اینکه این ژانر عمدتاً با دی‌جی‌های سفیدپوست مرتبط شود. میشل کامباشا از لیبل Secretly در یک مطلب نظر می نویسد بیانسه اینگونه بیانیه می دهد. روزنامه گاردین: “این کمتر سلیقه ای است، و بیشتر راهی برای بازپس گیری مالکیت ژانری است که از ریشه هایش خارج شده است.” خود بیانسه این رکورد را به عموی (همجنسگرا) خود، جانی، که او را “مادرخوانده” خود توصیف می کند و از کودکی او را با این ژانر آشنا کرد، تقدیم کرد.

اعتماد به نفس، عزت نفس و غرور از شانزده آهنگ رنسانس می چکد. «سوپراستار بیگانه»، یکی از بهترین آهنگ های ضبط شده، این دکمه را تا 11 می چرخاند. ‘منحصر به فرد/ این چیزی است که شما هستید/ کفش های رکابی که کریستال قدیمی را از میله بیرون می کشند“آنجا صدا می کند. به نظر می‌رسد که «خالص/عسل» نیز برای آن ساخته شده است ووگوئن:’باید یک میلیارد هزینه کرد تا به این زیبایی ظاهر شودنولز از غرور می درخشد. آن ابر گرد و غبار پر زرق و برقی که بیرون پنجره خود می بینید؟ این از درگ کوئینز است که به باشگاه می دوند.

فضای شیدا

کسانی که می خواهند در رنسانس پاهای خود را دراز کنند بهتر است استراحت خوبی داشته باشند: درست مثل سپیده اف امتوسط The Weeknd اوایل امسال، این رکورد به طور یکپارچه با هم ترکیب شد. گاهی اوقات تضاد درون یک آهنگ بیشتر از دو آهنگ متفاوت است: «انرژی» و «دختران کلیسا» به آرامی به پیشینیان و جانشینان خود می‌روند، اما ناگهان رنگشان در نیمه راه تغییر می‌کند، از دیسکوی شاد به رپ جسورانه‌تر.

احتمال زیادی وجود دارد که آرواره های شما نیز تغییر رنگ دهند: اعتماد به نفس بیانسه به فضایی شیدا در زمین رقص تبدیل می شود. ‘مزه من را بچش/ آن قسمت گوشتی/ آنقدر فریاد می زنماین به نظر می رسد در مورد حال و هوای شفاف دیسکوی «شار باکره» است. ‘آیا می توانم بالای سر شما باشم؟او کاف را در «Cuff it» می پرسد. این بیان شاعرانه احساسات عمیقاً انسانی نیست که در آن شنیده ایم لیموناد، اما در یک ضرب، لازم نیست خیلی بیشتر باشد.

برای آخرین شماره، بی دفترچه آدرس خود را باز کرد. نیل راجرز و شیلا ای. با هم بخش ریتم را فراهم می کنند. گریس جونز نیز ظاهر می‌شود (در «حرکت» جذاب)، و «رنسانس تابستانی» حتی بیشتر به «من عشق می‌کنم» اثر دونا سامر را متکی است تا «روح من را بشکن» به «عشق به من نشان بده». بیانسه با صدای صاف خود کاملاً در موقعیتی قرار دارد که این تمرین ژانر دوست داشتنی را به نتیجه موفقیت آمیز برساند. و با این حال، به نوعی شرم آور است: آلبومی که از نظر عزت نفس عالی است، به شدت به صداهای گذشته متکی است.

بیانسه، رنسانس (***) اکنون منتشر شده است.