5 میلیارد یورو اضافی به توپ، راکت، تانک و تفنگ اختصاص خواهد یافت. این کمی پرستو است. زندان ها همچنان مملو از جمعیت هستند، ایستگاه ها تکمیل نمی شوند و قوه قضاییه از کمبود دائمی منابع رنج می برد. در آن شرایط، هدایت پول مالیات اضافی به سلاح آشکار نیست. با این حال، نیات دولت تنها مربوط به سال های 2030 و 2035 است. تا آن زمان، سهم ثروت ملی که صرف دفاع می شود باید به ترتیب به 1.54 و 2 درصد افزایش یابد. هنوز خیلی راه است. از سوی دیگر، این احتمال وجود ندارد که تمام نیازهای مالی دولت تا آن زمان برآورده شود. بنابراین، این شرط که تلاش دفاعی نباید به قیمت سایر اولویت های سیاستی تمام شود، عجیب به نظر می رسد. پولی که صرف دفاع می شود، پولی است که صرف آموزش، مراقبت، حفاظت از محیط زیست یا حمل و نقل عمومی نمی شود. ساده است.