اینجا همان جایی است که یکی از هموطنان صنماق دفن شده است. او بر اثر طاعون مرد. این پیام بر روی سنگ قبری که قبلاً توسط باستان شناسان روسی در اواخر قرن نوزدهم در نزدیکی دریاچه Ysykköl، در شمال کشور آسیای مرکزی قرقیزستان پیدا شده بود، حک شده است. سنگی که در گورستان قرون وسطایی که در امتداد جاده ابریشم محل توقف شکوفایی بود، حفاری شده است، همچنین به سال مرگ 1338 اشاره می کند.
با این حال، سانماق، مسیحی، تنها مرگ طاعون در آن سال نبود. در سال 1338 و همچنین در سال 1339 این شهرک ضربه شدیدی خورد. از بیش از چهارصد سنگ قبری که پیدا شده است، بیش از صد مورد یکی از هر دو سال را ذکر می کنند. بنابراین طاعون باید در داخل و اطراف Ysykköl که در دامنه کوهپایه های شمالی کوه های Tienshan قرار دارد، ویران کرده باشد.
همانطور که ووهان قبل از همهگیری کروناویروس بود، اکنون به نظر میرسد که یسیکول به طاعون مبتلا شده است، بدترین اپیدمی که تا به حال بشریت را تحت تأثیر قرار داده است، که حداقل یک سوم جمعیت اروپا را بین سالهای 1346 و 1353 از بین برد. یک تیم بریتانیایی-آلمانی متشکل از باستان شناسان، مورخان و متخصصان ژنتیک پس از بررسی مجدد یافته های Ysykköl که بیش از یک قرن است در ده ها موزه، عمدتا در روسیه و آسیای مرکزی پراکنده شده اند، به این نتیجه رسیده اند.
به هر حال، این یافتهها همچنین حاوی بقایای اسکلت انسان هستند و محققان در واقع توانستند DNA را از باکتری طاعون، Yersinia pestis، جدا کنند. خواندن کد ژنتیکی شکی باقی نمیگذارد: سویهای از باکتریها که در سالهای 1338 و 1339 جمعیت Ysykköl را از بین بردند، بذر اپیدمی طاعون بود که ده سال بعد باعث مرگ و نابودی اروپا شد.
اصل و نسب
بنابراین، منشأ مرگ سیاه (یا «دومین اپیدمی طاعون بزرگ» همانطور که مورخان گاهی آنها را میخوانند، بازتاب اپیدمی «اولین»، «طاعون ژوستینیانوس» که به شدت امپراتوری روم شرقی را در قرن ششم تحت تأثیر قرار داد)، سرانجام. روشن شد. محققان آن را روز چهارشنبه ثبت خواهند کرد طبیعت† و با آن، همه تئوریهای رقیب، مانند نظریهای که استدلال میکند که ریشههای مرگ سیاه بسیار دورتر در شرق، در چین است، را میتوان واژگون کرد.
تحقیقات قبلی DNA بر روی قربانیان طاعون از قرون وسطی نشان داده بود که شجره خانوادگی این باسیل طاعون دارای چهار شاخه اصلی است که همه آنها در نیمه اول قرن چهاردهم به وجود آمدند. DNA ای را که محققان توانستند از دندان برخی از قربانیان شیوع طاعون در یسیکول استخراج کنند را وارد کنید. آنها همچنین DNA باکتری طاعون را در آن پیدا کردند. به طور خاص از سویه باکتریایی که چهار شاخه از آن منشاء می گیرند.
اما این گونه از باکتری ها از کجا آمده است (از چین، متخصصان نظریه منشاء رقابتی می گویند)؟ از کوه های Tienshan در مقاله طبیعت می خوانیم. از این گذشته، جوندگانی که در آنجا زندگی می کنند اغلب باکتری های طاعون را در بدن خود حمل می کنند، یعنی سویه هایی که از نظر ژنتیکی به گونه های باکتریایی از Ysykköl نزدیک هستند. اعتقاد بر این است که یکی از ساکنان یک بار توسط ککی که از یک جونده پریده بود گزیده شد. جوندگان و به خصوص موش های سیاه (و کک های آنها) از ناشران اصلی طاعون در اروپا محسوب می شوند. اگرچه دانشمندانی نیز وجود دارند که معتقدند طاعون از طریق کک و شپش انسان از انسان به انسان منتقل شده است.
مسیرهای تجاری
با این حال، بیماری گسترش یافته است، به لطف مسیرهای تجاری که از Ysykköl می گذشت، باسیل طاعون به سرعت به سمت غرب راه یافت. در سال 1346 به کافا، یک پایگاه تجاری جنوا در کریمه رسید. از آنجاست که تاریخ شناخته شده مرگ سیاه آغاز می شود. فیلیپ اسلاوین، مورخ دانشگاه استرلینگ (بریتانیا) و یکی از نویسندگان مقاله نیچر، تردیدی ندارد که تجارت نیز عامل مهمی در مرحله اول گسترش طاعون، مسیر کوه های تیان شان به ساحل دریای سیاه صدها شهرک در آن قسمت از جاده ابریشم وجود داشت و تجارت فشرده بین آنها وجود داشت. مرواریدهایی از اقیانوس آرام و هند، مرجانی از دریای مدیترانه و سکه هایی از ایران و افغانستان کنونی در یسیکول یافت شده است.
در حالی که تجارت موتور گسترش طاعون در اروپا و همچنین در آسیا بود، به نظر میرسد که تعداد تلفات در بین ما بالا بوده است. به گفته یوهانس کراوز، انسان شناس تکاملی در موسسه Max-Planck-Institut für Menschheitsgeschichte در ینا (آلمان) و یکی از نویسندگان، این یک طوفان کامل بود. اروپا از قرن هشتم شیوع طاعون بزرگی نداشته است، بنابراین به سختی هیچ مصونیتی وجود داشت. علاوه بر این، باکتری طاعون موش سیاه، که سپس در سراسر قاره گسترش یافته بود، یک ناقل ایده آل پیدا کرد.