اندرلخت متوسط ​​نیاز به گل به خودی زورگانه دارد تا شارلوا و فلیس مازو مربی سابق را شکست دهد.

0-1 یک بازی ناامیدکننده بود: آموزو ابتدا چیزی را که نباید از دست می داد از دست داد، پس از آن توپ از طریق کوفی در برابر زورگانه به بیرون رفت. سپس کاملاً ناخواسته و ناخودآگاه دروازه بان خود را زد. بانک اندرلخت جشن گرفت: امتیاز چاپلوس خوب بود.

امتیاز پایان نود دقیقه ارزش تغییر لحن کل مقاله ما را نداشت. اغلب برای آن بی مزه بود…

وقتی در مورد برایان ریمر در اندرلخت صحبت می کنید، همیشه می شنوید که بازیکن دانمارکی با فشار بالا از فوتبال دفاع می کند. گویی این خیلی خاص است… وقتی دفاع RSCA روی توپ بود، فلیس ماتزو – که چیز کمی در مورد او در Neerpede شنیده می شود – نیز از او خواست پرس کند، می دانید.

به هر حال، این نظریه ممکن است عالی به نظر برسد، این عمل است که مهم است. صداقت ما را وادار می کند که بگوییم اندرلخت قبل از تعطیلات جایی نداشت. همه چیزهای دلگرم کننده هفته گذشته مقابل راسینگ گنک به سرعت فراموش شد.

این بازی بین دو تیم از ستون سمت راست در یک چمن بد بود و نشان داد. به سادگی کافی نبود. شارلوا قبل از استراحت کمترین بدی را داشت، اما نباید این را به عنوان یک تعریف تعبیر کرد. تنها بازیکنی که توانست کمی خود را متمایز کند، کن انکوبا، مدافع راست بلژیکی شارلوا بود. او عمدتاً مدیون تلاش افسارگسیخته خود بود (زیرا به نظر نمی رسد که پاهای خوبی داشته باشد): در صورت لزوم از آموزو عبور می کرد.

اولین شانس واقعی بازی برای انکوبا، دونده ماراتن حرفه ای بود. او نتوانست از سوء تفاهم در آموزو استفاده کند: برای تهدید بارت وربروگن بسیار مهم بود. هلندی بعدا مجبور شد ضربه سر هیمنز را هم دفع کند.

وربروگن در اندرلخت در دروازه بود، زیرا هندریک ون کرومبروژ بیمار بود. تا جایی که به ما مربوط می شود، این لزوماً یک ضعف نبود: ون کرومبروژ اغلب اوقات خوب را با لحظات بد در این فصل جایگزین می کند. هر چقدر هم که خشن به نظر می رسد، دروازه بان در این فصل امتیاز هزینه کرده است.

اندرلخت در هیچ زمانی نتوانست قبل از استراحت، کوفی را شرمنده کند، غیبت لیور رافائلف، که او نیز به آنفولانزا مبتلا بود، کمکی نکرد. جانشین او استرویکنز فرصتی نادر را به دست آورد.

آتش بازی بیرون ورزشگاه

آتش بازی واقعی از بیرون دروازه ها آمد. در آنجا، هواداران تبعیدی شارلوا، منظره نور و صدا را به نمایش گذاشتند. این هواداران به دلیل رفتار نادرست در اوایل این فصل، محرومیت موقت ورزشگاه را دریافت کردند. رئیس جاسوس RSCA با یک بنر از هولیگان ها حمایت کرد. عجیب است، اینطور نیست؟

بنفش و سفید کمی بهتر از رختکن بیرون آمدند، همچنین به این دلیل که بیرون آمدن بدتر دشوار بود، اما پس از آن ما برای این زمان از سال خیلی بدبین هستیم. پس از پاس خوب تربل، آموزو در مقابل کوفی ظاهر شد: بورکینی ها هنوز نتوانسته بودند جلوی خط دفاع کنند. تلاش استرویکنز با فاصله کمی از قفس کوفی به بیرون رفت. با این حال، اگر به این موضوع اشاره کنیم که شارلوا ناگهان روی پاهایش می لرزد، حقیقت را بی احترامی می کنیم – اندرلخت آنقدرها هم فشار نمی آورد، توجه داشته باشید.

پریدن مازو

فلیس مازو نمی‌توانست سرماخوردگی را تحمل کند: او دائماً در طول خط می‌پرید. از ناامیدی نیز جهش هایی وجود داشت: یک شارلوای پرمشغله و مشتاق (اما هنوز هم بالا نبود) در منطقه حقیقت نابالغ بود.

انگار که به اندازه کافی بد نبود، همانطور که در بالا توضیح داده شد، خود را نیز کشت. مازو ایستاده بود و تماشا می کرد. نمونه ماه های آخر او.

باز هم: اندرلخت در مامبورگ نمی توانست به آن افتخار کند. اما برنده شد و حداقل این پیشرفت است. ریمر خوب کار کرده است: او شایسته زمان است.

شارلوا: کوفی، باگر، بوکامیر، مارک (دسکوت 87)، کایمبه، انکوبا، موریوکا (80 دقیقه حسین زاده)، زورگانه، هیمنس، بنبوعلی (64 قلی زاده)، امبنزا (80 دقیقه باجی).

اندرلخت: وربروگن، موریلو، دباست (دقیقه 21 ندایه)، ورتونگن، دلکروآ، آرنستاد (دقیقه 71 دیوارا)، تربل (80 دقیقه ال هاج)، استرویکنس (71 اشیمرو)، ورشارن، آموزو، سیلوا (80 دقیقه رامان).

اهداف: دقیقه 85 زورگانه (گل به خودی) 0-1.

کارت های زرد: 45 آرنستاد، 49 انکوبا، 52 بنبوعلی.

داور: لارنس فیشر.