رسانه های خارجی نیز ون آئرت را کامل ترین سوارکار جهان می دانند: «استاد واقعی تور»

La Gazetta dello Sport (ایتالیا)

یوناس وینگگارد با اختلاف زیادی رده بندی عمومی را برد و دو مرحله را برد. و تادژ پوگاکار نایب قهرمان با سه مرحله حتی بهتر عمل کردند. اما به قول ایتالیایی گازتا بدون شک تعیین کننده ترین چهره Wout van Aert در تور بود. “او به وینگگارد “خدمت کرد”، مراحل را برد و حتی تصمیم گرفت که چه کسی آنها را برنده شود: گراند بوکل پدیده جامبو-ویسما تماشایی بود.

روزنامه عمومی (هلند)

Wout van Aert خودش سه مرحله را برد، اما اگر کمتر برای تیمش رانندگی می‌کرد، ممکن بود حتی بیشتر برنده شود. آی تی روزنامه عمومی نقش بلژیکی را در پیروزی یوناس وینگگارد در تور بسیار مهم می خواند.

بدون Wout van Aert به عنوان یک یاور لوکس، Jonas Vingegaard برنده تور نمی شد. جمله ای که شاید اثبات علمی آن دشوار باشد، اما آیا لازم است؟ ون آئرت می تواند هر کاری انجام دهد، سر او تقریباً قوی تر از بدنش به نظر می رسد. این بازیکن بلژیکی حاضر نیست در ناامیدی ها بماند. پس از کسب مقام دوم در تایم تریل افتتاحیه در کپنهاگ، روز بعد دوباره دوم شد، این بار در دوی سرعت پشت سر فابیو یاکوبسن. اما او پیراهن زرد را به عنوان یک سواب از خونریزی گرفت. و سپس نمایش بزرگ ون Aert هنوز باید شروع می شد. (…) Van Aert و این تور، آن داستان به سختی در یک کتاب جای می گیرد.

لو فیگارو (فرانسه)

آیا Wout van Aert می تواند برنده تور شود؟ این بحث در چند هفته گذشته با ما بی پایان بوده است. اما این سوال فراتر از مرزهای ملی ما نیز مانند فرانسوی ها مطرح می شود لو فیگارو. این روزنامه به صراحت ون آئرت را «کامل ترین سوارکار پلوتن» می نامد.

دونده سرعت، مهاجم، پانچر. از دور یا در پایان یک سواری. بسیار عالی در برابر ساعت و در کوهستان تخلیه پوگاکار. و همه اینها در حالی که وفادارانه به وینگگارد خدمت می کند. فوق العاده. ون آئرت ثابت می کند که او شاید کامل ترین سوارکار پلوتن است. برنده آینده تور؟ او مطمئناً نشان داده است که می تواند سه هفته بدون داشتن یک روز بد اجرا کند.’

روزنامه گاردین (بریتانیا)

در سراسر کانال، به نظر می رسد که آنها کاملاً با تحلیل فرانسوی موافق هستند. روزنامه بریتانیایی روزنامه گاردین ون آئرت را به عنوان “تاثیرگذارترین سوارکار” آخرین تور و “نهایی همه جانبه” می بیند.

این روزنامه حتی معتقد است که “به سختی می توان دید که چگونه وینگگارد بدون حمایت بلژیکی می توانست پیراهن زرد را ببرد”. برای شروع، ون آئرت مسابقه دانمارکی را در مرحله 5، مرحله سنگفرش، با تلاشی مستمر نجات داد که او را به اندازه کافی به پوگاکار نزدیک کرد. در کوه‌های آلپ، زمانی که وینگگارد در نهایت با کمک روگلیک اسلوونیایی را شکست، ون آئرت به‌ویژه در مرحله مهم به کول دو گرانون برجسته بود.

«در عصر تیم‌های فوق‌العاده، بودجه‌های بزرگ‌تر و خرید رانندگان بیشتر و بهتر تیم‌ها، به نظر می‌رسد جامبو ویسما از آن فراتر رفته است. به دوران هم تیمی های فوق العاده خوش آمدید.»

ال موندو (اسپانیا)

این روزنامه اسپانیایی می‌گوید: «علاوه بر چهره یوناس وینگگارد، نام بزرگ نسخه 109 Grande Boucle Wout van Aert بود. ال موندو.

ووت ون آئرت تمام قوانین دوچرخه سواری را زیر پا گذاشته است، حتی تا حدی که برخی از تصمیمات او بحث برانگیز است. ال موندو درباره جدایی‌های اولیه‌اش صحبت می‌کند، جایی که به نظر می‌رسید برای نفع خودش رانندگی می‌کند، اما در نگاه گذشته به منافع تیم کمک کرد.

مرحله به مرحله او به انجام کارهایی که بیشتر از همه احساس راحتی می کرد، در حمله ادامه داد، گویی قدرتش هرگز تمام نشد، گویی چندین نفر از Aerts در مسابقه بودند. بهترین تصاویر تور مربوط به او است، از زمانی که او پیراهن را به پسری داد که پس از سوراخ شدن به او کمک کرد، تا سپس برای مدت کوتاهی در Mur de Peguere توقف کرد تا منتظر رهبرش بماند.

همچنین ال موندو فکر می کند ون آئرت یک سوارکار کامل است. او نه دوومیدانی است، نه زمان‌دار، نه کوهنورد و نه گنجشک خانگی. شاید او یکباره همان دوچرخه سواری باشد که از زمان برنارد هینو و ادی مرککس ندیده ایم. آخرین تورها، ون آئرت در تایم تریل، در دوی دسته ای در شانزه لیزه و در کوه های بلند (پس از پیروزی در مونت ونتو در سال گذشته) برنده شد، جایی که فقط وزن او مانع از قرار گرفتن در بین بهترین ها می شود.

او همچنین بهترین سوارکار کلاسیک جهان است، او برنده مدال برنز المپیک در فوجی و سه بار قهرمان سیکلو کراس جهان بود. شاید در گل و لای، توضیح روحیه رقابتی او، در دوئل‌های بی‌رحمانه‌اش با متیو ون در پول، نهفته باشد.