“بگذار همه چیز بسوزد!”سیلوی کروش، درست زمانی که در چمنزار کمی خنک شد، آواز خواند. این خوب بود، زیرا به این ترتیب خواننده می توانست شعله های خشم خود را به طور کامل شعله ور کند.
کروش به باشگاه آمد مونتبری زیر بازو، خیره کننده ای که او بر روی آن تقسیم خود را با یک ستاره راک اند رول بی نام انجام داد. او در «ملودی حوصلهآمیز» دوباره آن را سرزنش کرد – او فقط قطعهای از متن ویرایش شده را در آن خواند.
کروش آن ستاره پاپ نیست که از چنین جزئیاتی بگذرد. از نمایش نور او، که بین قرمز خونی و صورتی پاستلی در نوسان بود، تا ساخت ست او: تفکر به آن وارد شد. این همچنین در نحوه حرکت مطمئن او در صحنه منعکس شد. آنهایی که به صفحهنمایش گوشیهای هوشمند طرفدارانی که در حال عکس گرفتن بودند نگاه میکردند، میدانستند که وقتی شاتر را فشار میدهند فرقی نمیکند: کروش همیشه ژست جذابی میگرفت.
عکس: کوئن باترز
کروش به حضار گفت: «من خودم چیزی در مورد آن به خاطر ندارم، اما به گفته خواهرم، در سن 15 سالگی اینجا بودم و در ازای پرداخت هزینه در توالت ها آهنگ می خواندم». اکنون کلوپ عمدتاً برای او می خواند: قصیده دوستی “دختران” و “آه آهس” از “Walk walk” طنین زیبایی دریافت کرد.
اما کروش عمدتاً افسار را در دستان خود نگه داشت. او قبل از مسابقه نهایی گفت: «میخواهم رقصت را ببینم». نوازنده ی کوبه ای او اجازه داشت برای «همه ی من» یا «فقط یک لمس دور» دنده ی کانگا را عوض کند. اگر یک آهنگ پاپ کلاسیک مانند “Wild love” هنوز مانند یک ویترین احساس می شد، اکنون زمان آن رسیده است که خیلی عرق کنیم.
آهنگ پایانی مسحور کننده “Please to Devon” باشگاه را با ضربان قلب به شدت افزایش یافته به شب فرستاد. “من آدمی نیستم که برای تو بخزد، عزیزم / تو هیچ چیز به اندازه من قوی نیستی، عزیزم”کروش از جا پرید. ما هنوز آن را باور می کنیم.
سیلوی کروش، در Pukkelpop در 18/08 دیده شد
